Wednesday, June 9, 2021

जून चा पाऊस जुना की नवा ....

 जून चा पाऊस जुना की नवा ....

                                     

आज सकाळी पुणे मुंबई महामार्गा वरून प्रवास करताना नकळत बरेच विचार डोकावून गेले... 

रिम झीम पाऊस सुरु झाला होता... पहिला प्रश्न पडला जून चा पहिला आठवडा म्हणजे हा मोसमी पाऊस  की पूर्व मोसमी पाऊस??

खरं तर पाऊस तो पाऊसच की, पण टेक्नॉलॉजी बरोबर आपण हि अत्यंत चिकित्सक झालो आहोत असं वाटत, प्रत्येक गोष्टीच्या मुळाशी जाण्याचा हा गुणधर्म चांगला की वाईट हा चर्चेचा विषय ठरू शकेल...

घोरावडेश्वराचा डोंगर साद घालत होता... बोलला आहे का भिजायची डेअरिंग... पण आमचं लक्ष मात्र गाडीच्या स्पीडोमीटर कडे, अहो ८० च्या खाली स्पीड आलं तर पुढे लागणार ट्रॅफिक, लागणारा लेट मार्क यांच्या विचारांनी ठरवलं मनातच पाऊस एन्जॉय करावा !!

शाळेत असताना जून चा पाऊस म्हणजे गजाने रोवा रोवी, आंब्याच्या कोयांनी खेळायचे खेळ, भोवरा, गोट्यांचं रिंगण ( त्याला अंड म्हणायचे), असे एक ना अनेक खेळ काही क्षणात डोळ्या समोरून गेले...

हाफ चड्डी मध्ये बिन चप्पलचे ते पाण्याच्या डबक्यातून पळणं, आणि या सगळ्या लफड्यात चाळीतल्या पिंट्या कडून हरलेल्या गोट्या जिंकण्यासाठी पुन्हा एकदा दिलेली आरोळी... आहे का आवाज ??

समोरच्या लेन मधून ओव्हरटेक करत जाणाऱ्या बी . एम. डब्लू वाल्याने मध्येच हॉर्न वाजवून पुन्हा पुणे मुबंई रोडवर आणलं... 

विचार आला आज ऑक्सिजन च्या कारखान्याच्या उभारणीसाठी धडपडणारे आपण हे सगळं कुठं हरवून आलोय... मे चा आंब्याचा हंगाम संपला की त्या कोयी जमिनीत लावणारे आपण, त्याचं कोयीचे छोटे रोपटं झाल की त्याला कौतुकाने बघणारे हि आपणच, आणि त्या कोवळ्या पानाचं झाड होईल या आशेवर जगणारे हि आपणच.. त्या जून मधली किती तरी अशी आंब्याची रोपटी वृक्षांमध्ये रूपांतरित झाली असतील, परंतु आपण मात्र जगण्याच्या धडपडी  मध्ये ती वाढ हरवून बसलोय की काय असा प्रश्न हि पडून गेला !!

चाकण ला पोहोचलो आणि आता ऑफिसच्या खिडकीतुन समोर डोंगर आणि त्या वर धावणारे ढग खुणावत होते... ढग धावत होते पण डोंगर मात्र एकाच ठिकाणी होता... ते नयनरम्य दृश्य डोळ्यात टिपून घेत एक खूणगाठ मनाशी बांधली... पावसाळा कोणताही असो भिजण्याचा आनंद न गमावता जगण्याचा आनंद घेतला की आपण हि त्या ढगां सारखेच आयुष्यचा निखळ आनंद घेतो मग तो पावसाळा कोणता हि असो जुना की नवा !!!

जुन्या नवीन पावसाच्या शुभेच्छा..


राहुल विठ्ठलराव भोईटे 

6 comments:

  1. अशाच लहानपणीच्या अमूल्य आठवणी पुढील आयुष्य जगण्याची उमेद देतात आणि आयुष्यात येणाऱ्या संकटाला सामोरे जाण्याचे सामर्थ्य $Detat
    मी आणि निसर्ग या विषयावर बोलताना लहानपणी निसर्ग माझ्यासोबत होता आणि मोठेपणी मी निसर्गाच्या #Against

    ReplyDelete
  2. राहुल सर, तुम्ही प्रवासा दरम्यान नविन पाऊस अनुभवला पण आठ्वणी जुन्या पावसाच्या जाग्या केल्यात.. मी पण हा जून महिन्या मधिल पहिला पाऊस लहानपणी गावाकडे अनुभवला आहे..खुप सुंदर लेख..!

    ReplyDelete
  3. खूपच छान सर्वांना विचार करायला लावणारा विषय मांडलाय

    ReplyDelete
  4. फारच छान

    ReplyDelete

मनात हजार विचारांचा गुंता, आभाळ मात्र शांत..

मनात हजार विचारांचा गुंता, आभाळ मात्र शांत.. १० ऑक्टोबर | जागतिक मानसिक आरोग्य दिन सचिनच्या ऑफिसमध्ये सकाळी नेहमीप्रमाणे लगबग सुरू होती. कुण...